جنگل های حرا (مانگرو) از جوامع جالب گیاهی در ایران هستند که در نواحی ساحلی خلیج فارس و دریا ی عمان قرار گرفته اند. جنگل های مانگرو در ایران در گستره جزر و مد، مصب ها و جزایر بین خور ها در طول سواحل کشیده شده اند که به صورت جوامع کوچک و بزرگ گسسته یا پیوسته دیده می شوند. جنگل های مانگرو در ایران از شرقی ترین بخش دریای عمان در ایران، در خلیج گواتر شروع می شود. و با حرکت به غرب خلیج فارس و زیاد شدن عرض جغرافیایی در رویشگاه نایبند در استان بوشهر پایان می یابد. جنگل های مانگرو در ایران شامل دو گونه اند: Avicennia marina_ Rhizophora mucronta_ گونه حرا یا مانگرو خاکستری به نام علمی Avicennia marina از جنس Avicenia و از خانواده Avicenniacea که به افتخار ابو علی سینا که اولین بار آن را تشخیص داده نامگذاری شده است. گونه حرا بردباری زیادی نسبت به شرایط مختلف اکولوژی دارد و نسبت به تغییرات آب و هوا و شوری از مقاومت بالایی برخوردار است . گونه حرا در جلوگیری از فرسایش سواحل، کاهش انرژی امواج و قدرت تخریبی طوفان و حفظ محیط زیست نقش ارزنده ایی را ایفا می کند. حرا گونه ای است که آب شور زیستگاه آن می باشد (شورزی). در هنگام مد آب دریا تا گلوگاه در آب فرو می رود. با خاصیت تصفیه ای که در پوست این درخت وجود دارد، آب شور دریا را جذب و نمک آن را دفع می کند . درخت حرا در حقیقت یک کارخانه آب شیرین کن طبیعی و خدادادی است.

ویژگی های مورفولوژیکی: گونه ای است با ارتفاع 4 متر به بالا که در ایران به اندازه های مختلف حداکثر تا 8 متر دیده شده است. تنه درخت صاف و بلند است، پوست آن بسیار ضخیم به رنگ خاکستری، تاج درخت تخم مرغی شکل-بیضوی و برگ آن ساده، ضخیم، چرمی و گوشتی است. گل ها به رنگ سفید مایل به زرد دیده می شوند. بی مهرگان، شکم پایان، سخت پوستان، مهره داران، انواع دو کفه ای ها از اجتماعات جانوری در جنگل های مانگرو ایران هستند.